Photo of the Day for February 28, 2010

February 27, 2010 9:00 pm

Zapjasochcha 2007/Запясочча 2007 год

Photo of the Day for February 27, 2010

February 26, 2010 9:00 pm

Azdamichy 2008/Аздамічы 2008 год

Photo of the Day for February 26, 2010

February 25, 2010 9:00 pm

Slutsk District 2006/Слуцкі раён 2006 год

Photo of the Day for February 25, 2010

February 24, 2010 9:00 pm

Rubjel’ 2009/Рубель 2009

Photos of the Day for February 24, 2010: Happy Birthday to National Poet Ryhor Baradulin

February 23, 2010 9:00 pm

Happy 75th Birthday to Belarus’ national poet Ryhor Baradulin and best wishes for a speedy recovery/Віншуем народнага паэта Рыгора Барадуліна з Днём народзінаў і жадаем, каб папраўляўся хутчэй.

The following poem by Ryhor Baradulin, “One should be at home more often”, evokes the light, smells, rituals, and other fundamental elements of the Belarusan homeland and Belarusan culture: reeds placed on the floor of the home for Trinity Sunday, the rye field (for which there is a special word in Belarusan), the crane-like pole of an outdoor well.  The phrases “being at home not as a guest” and “knowing one’s neighbor’s name” have multiple meanings.

ТРЭБА ДОМА БЫВАЦЬ ЧАСЦЕЙ

Трэба дома бываць часцей,
Трэба дома бываць не госцем,
Каб душою не ачарсцвець,
Каб не страціць святое штосьці

Не забыць, як падвялы аер
На памытай падлозе пахне.
Як у студню цыбаты асвер
Запускае руку да пахі

Не забыць сцежкі той, што цябе
На дарогу выводзіла з дому,
Што у хаце там быў рубель
У цане і па курсу старому.

Не забыць, як марозам злым
Клямка пальцы пячэ балюча
I адкуль на стале тваім
Бохан свежага хлеба пахучы.

Помніць свой на іржышчы цень,
Не забыць, як завуць суседа,
Не забыць, як пяе пад дзень
За вясёлым сталом бяседа.

Трэба дома бываць часцей,
Трэба дома бываць не госцем,
Каб душою ты стаў чысцей
I не страціў святое штосьці

Mjensk 2009/Менск 2009 год

Ryhor Baradulin and Aljes’ Kamotski in Concert, Mjensk 2001/Рыгор Барадулін і Алесь Камоцкі на канцэрце ў Менску ў 2001 годзе.

At Home in Vushachy 2009/Дома ў Вушачах, 2009 год

Ryhor and Valjantsina Baradulin, Vushachy 2009/Рыгор і Валянціна Барадуліны, Вушачы 2009 год

Photo of the Day for February 23, 2010

February 22, 2010 9:00 pm

Andrej, Halina, Kiryl and Il’ja Dzitsjevich, Dzjatlava, February 23, 2008/Андрэй, Галіна, Кірыл і Ілья Дзіцевічы, Дзятлава, 23 лютага, 2008 год.

Photos of the Day for February 22, 2010: Homage to the Fence

February 21, 2010 9:00 pm

The Extraordinary in the “Ordinary” VI/Надзвычайнае ў “звычайным“ (частка VI)

The Fence I/Плот (частка І)

“Good fences make good neighbors,” as Robert Frost noted in his laconic, ironic New England voice.  Fences in Belarus show the homeowners’ pride in neatness and order — prized general values in a village — but also their individuality.  Fences are to lean against as one observes the world and chats to one’s neighbors and other passers-by.  Fences are also a photographer’s friend as they add visual rhythm and dynamism to the view across the yard.

“Добры плот робіць добрым суседства”, заўважыў Робэрт Фрост лаканічна ды іранічна, у духу Новай Англіі. Платы ў Беларусі – гэта і праява дбання гаспадара і гаспадыні (ці па-прыпяцку “хозяіна і хозяйкі”) пра ахайнасць і спраўнасць – агульныя каштоўнасці вясковага свету – але таксама праява індывідуальнасці. На плот абапіраюцца, калі ўглядаюцца ў навакольны сьвет, калі гамоняць з суседзямі ці проста мінакамі. Таксама платы – сябры фатографа: дзякуючы ім, двор выглядае больш рытмічна і рухава.


Even when tired after years of faithful service, the Belarusan wooden fence retains its graceful sense of rhythm.

Нават і знясілены доўгай і адданай службай, беларускі драўляны плот захоўвае зграбнасць і пачуццё рытму.

Photo of the Day for February 21, 2010

February 20, 2010 9:00 pm

Indian Summer, Malyja Zhukavichy 2009/Бабіна лета, Малыя Жукавічы 2009 год

Photos of the Day for February 20, 2010: Homage to the Central Prypjats’ III

February 19, 2010 9:00 pm

Homage to the Central Prypjats’ III/Паклон Сярэдняй Прыпяці (Частка ІII)

The industrious, children-filled villages of the central Prypjats’ region in southern Belarus belie the commonplace that villages throughout Europe are dying.  These villages radiate vitality, prosperity, generosity and hope while ensuring, as strongly as any other places I’ve ever visited, that their traditions — under unremitting pressure for the past century — thrive and are passed on to succeeding generations.  Even the outsider feels that he is coming home when entering this region.  A smile and a bow in gratitude to these villages and their inhabitants.

Працавітыя, поўныя дзяцей вёскі цэнтральнай Прыпяці абвяргаюць звыклае меркаваньне пра тое, што ўсе вёскі Еўропы гінуць. Гэтыя вёскі сьвецяцца жыццём, дабрабытам, шчодрасьцю і надзеяй і адначасова клапоцяцца – так старанна, як у любым іншым месцы, куды я трапляў, і нягледзячы на зацятае супрацьстаяньне апошнага стагоддзя – пра росквіт сваіх традыцый і іх захаваньне наступнымі пакаленьнямі. Нават староньні чалавек адчувае сябе, як дома, калі прыяжджае ў гэтыя мясьціны. Усьмешка і паклон удзячнасьці гэтым вёскам ды іх жыхарам.

A salute to the people of Azdamichy and their traditions (part III)/Паклон Аздамцам і Аздамічанкам і іх традыцыям (частка ІII).

Trinity, Azdamichy 2008/Тройца, Аздамічы 2008 год

Apple-Blessing Festival, Azdamichy 2008/Яблычны Спас, Аздамічы 2008 год

2006/2006 год

2006/2006 год

Collecting Wild Honey, Azdamichy Autumn 2006/Збор мёду, Аздамічы ўвосень 2006 года

Pakrou (October 14, Intercession of the Mother of God), Azdamichy 2008/Пакроў, Аздамічы 2008 год

Photos of the Day for February 19, 2010: Homage to the Central Prypjats’ II

February 18, 2010 9:00 pm

Homage to the Central Prypjats’ II/Паклон Сярэдняй Прыпяці (Частка ІI)

The industrious, children-filled villages of the central Prypjats’ region in southern Belarus belie the commonplace that villages throughout Europe are dying.  These villages radiate vitality, prosperity, generosity and hope while ensuring, as strongly as any other places I’ve ever visited, that their traditions — under unremitting pressure for the past century — thrive and are passed on to succeeding generations.  Even the outsider feels that he is coming home when entering this region.  A smile and a bow in gratitude to these villages and their inhabitants.

Працавітыя, поўныя дзяцей вёскі цэнтральнай Прыпяці абвяргаюць звыклае меркаваньне пра тое, што ўсе вёскі Еўропы гінуць. Гэтыя вёскі сьвецяцца жыццём, дабрабытам, шчодрасьцю і надзеяй і адначасова клапоцяцца – так старанна, як у любым іншым месцы, куды я трапляў, і нягледзячы на зацятае супрацьстаяньне апошнага стагоддзя – пра росквіт сваіх традыцый і іх захаваньне наступнымі пакаленьнямі. Нават староньні чалавек адчувае сябе, як дома, калі прыяжджае ў гэтыя мясьціны. Усьмешка і паклон удзячнасьці гэтым вёскам ды іх жыхарам.

Salute to the people of Azdamichy and to their wonderful church and parish (part II)/Паклон Аздамцам і Аздамічанкам і таксама іх цудоўныму прыходу (частка ІI).

August 2007/2007 год

Father Alexander, Service for Apple-Blessing (Transfiguration, August 19), Church of the Holy Trinity 2007/Айцец Аляксандр, Яблычны Спас, царква Сьв. Тройцы 2007 год

Apple-Blessing Festival 2007/Яблычны Спас 2007 год

To the Cemetery after Apple-Blessing Church Service 2007/На могілкі, Яблычны Спас 2007 год

At the Cemetery 2008/Яблычны Спас 2008 год